IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 let's go 'shopping'

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Lilith
Living
Living
avatar

Aantal berichten : 33
IC Posts : 3
Registratiedatum : 13-10-13

Character sheet
Leeftijd: 17 jaar
Chance of Survival: i'm not easily to find or to kill, but i'm not immortal
Partner: that will slow me down

BerichtOnderwerp: let's go 'shopping'   di okt 29 2013, 06:49

In de slaapkamer waar Lilith lag te slapen was het stil, het enige geluid dat de stilte doorbrak was de rustige ademhaling van Jonge dame zelf. Daar lag ze als een doodnormaal meisje op een doodnormale ochtend. Het enige probleem hier was dat ze niet doodnormaal was, een normaal kind zou niet zomaar wapens bij zich dragen, zoals de zilveren dolk dat nu onder haar slaapkussen lag, voor als er ooit onverwacht gevaar zou komen opdagen. Want of je er nu blij mee was of niet, een gewone dag bestond niet meer, niet meer sinds het virus was ontstaan en zich over heel het land had verspreid. Er waren wel overlevenden, die mensen moesten vechten om te overleven.
Vanaf dat de eerste zonnestralen door het raam naar binnen schenen op haar gezicht, opende Lilith langzaam haar ogen en keek naar buiten recht naar de stralen nu ze nog verdraagbaar waren. Door de zon waren de gouden spikkels in haar chocolade bruine ogen nog beter te zien dan gewoonlijk en liet zelf haar ogen erdoor twinkelen. Geeuwend rekte de jonge dame zich uit, stond op om vervolgens haar haren te borstelen, tanden te poetsen en dan wat simpele kleding aan te doen. Haar dolk nam ze van onder haar slaapkussen vandaan en stak die in de holster die ze aan haar dijbeen had vastgemaakt. Haar lange haren deed ze dan in een staart aangezien die anders toch maar in de weg gingen liggen.
In enkele minuten was ze helemaal klaar. Ze nam de kruisboog van uit haar kast die ze aan haar rug hingen stapte dan naar beneden, om aan tafel te gaan zitten nadat ze de ontbijtgranen uit de kast had gehaald. De melk had ze uit de koelkast gehaald en in een kommetje had gegoten samen met de granen. Als je haar zo bezig ziet zou je denken dat het een saaie dag zou worden. Zou je niet eens denken dat er zombies buiten waren.
Kort keek Lilith op als ze haar vader op zich af hoorde komen. Ze was nog steeds niet gewend om haar vader te zien in plaats van haar moeder die tevoorschijn kwam met een fles bier in haar handen. 'Goeiemorgen' zei ze dan uiteindelijk maar na een tijdje, was zich ondertussen alweer aan het focussen op haar eten voor zich.
Ze smeet alles gewoon in de wasbak en ging dan weer gaan zitten, haar voeten op een andere stoel leggen 'Bijna klaar?' Vroeg ze nadat ze had gecontroleerd of haar wapens paraat stonden voor wanneer het nodig was, er schuilt overal toch gevaar tegenwoordig. Haar blik richtte ze weer op de man voor haar.

-the 'big' daddy-
-godmod met toesteming
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Andrew
Living
Living
avatar

Aantal berichten : 101
IC Posts : 10
Registratiedatum : 27-10-13
Leeftijd : 23

Character sheet
Leeftijd: 37
Chance of Survival: Displays lots of risky behaviour
Partner: If looks could kill, you'd be dead by now/

BerichtOnderwerp: Re: let's go 'shopping'   di okt 29 2013, 10:15

Opgekruld in zijn grote jas lag hij te slapen. Andrew had zich gepositioneerd in de kamer het dichtste bij de trap, op die manier kon hij een oogje in het zeil houden voor indringers. Dit huis waar ze verbleven, het was klein, maar compact en duidelijk recent bewoond geweest. Wat dus betekende dat er mensen in de buurt konden zijn en mogelijkerwijs terug konden komen. En wie weet in welke staat die zouden zijn, zombie of levend? Oftewel: Better save then sorry. Toen hij gestommel hoorde schrok hij dus wakker uit zijn halfslaap, mompelend over een wekker die te laat af was gegaan. Het was een onsamenhangend geheel en gelukkig leek het meisje hem niet te horen. Nee, Lilith begaf zich naar beneden, vast net zo slaperig als hijzelf. Hij kroop uit zijn holletje van een deken en zijn jas en volgde haar enkele minuten later.

Zijn warrige haren gaven hem het uiterlijk van een slordige gozer, haast een zwerver. Al helemaal in combinatie met de dikke donkergrijze jas die hij aanhad en de sjaal die achteloos om zijn nek geslagen was. Hipster of zwerver? Goede vraag. Hij geeuwde uitgebreid en begon in keukenkastjes te zoeken naar iets te eten. Haar groet beantwoorde hij met duidelijk slaperige stem. Had hij gisternacht maar niet zo lang op moeten blijven in zijn geimproviseerde labje. ''Goedemorgen lieverd.'' sprak hij onnadenkend. Hmm. Andrew fronste kort, overschreed hij hiermee de grenzen die hun relatie momenteel kende? Hij rommelde nog wat meer aan, om vervolgens op te merken dat Lilith het laatste pak ontbijtgranen al gekaapt had. ''Ah.'' sprak hij droogjes. Met een warme -poging tot een- glimlach pakte hij het pak weg en begon zo, uit de doos, de cornflakes te eten. Toen hij ook nog eens een bodempje melk ontdekte dat niet al te vies rook werd dat gauw achterover gegoten.
'Bijna klaar?' Uit gedachten gehaald door haar vraag keek hij op en veegde met een mouw langs zijn gezicht. ''Hmm, ja, bijna. Moet nog even naar de badkamer.'' antwoordde hij, meteen daad bij woord voegend.

Vers geschoren en met half gefatsoeneerde haren zag de man er al een stuk jonger en aangenamer uit. Hij liep richting de deur, zijn tas vol met spullen in één hand, een geïmproviseerde stok in de ander. ''Nou, na jou, jongedame.'' sprak hij vaderlijk, de deur openend en wachtend tot zij als eerste het huis zou verlaten.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Lilith
Living
Living
avatar

Aantal berichten : 33
IC Posts : 3
Registratiedatum : 13-10-13

Character sheet
Leeftijd: 17 jaar
Chance of Survival: i'm not easily to find or to kill, but i'm not immortal
Partner: that will slow me down

BerichtOnderwerp: Re: let's go 'shopping'   do okt 31 2013, 00:51

Lilith was opgelucht geweest dat ze dit huis tegen waren gekomen. het was wel eens eerder gebeurd dat ze geen enkel huis onderweg waren tegen gekomen. En dan hadden ze gewoon buiten moeten slapen, in bomen dan toch. Op de grond slapen was gewoon vragen achter zombies. Behendig streek Lilith door haar bruine haren nadat ze naar beneden was gegaan om te kijken wat er nog in de kasten lagen. Hoogstwaarschijnlijk zijn degene die hier woonden ergens naar toe aangezien het hier bewoond leek. Het was dan ook een risico geweest om hier te overnachten. Alleen hadden ze niet veel keuze gehad dan binnen te breken zonder enig geluid. Goed dat ze binnen waren gebroken, Lilith prefereerde altijd liever een bed dan een harde koude grond onder zich. Wachtend tot haar vader tevoorschijn zou komen zette Lilith zich met ontbijtgranen aan tafel. haar voeten legde ze op een andere stoel. Lilith had wel manieren, maar in deze wereld ga je ze maar zelden kunnen gebruiken, en het is niet dat haar vader een vreemde voor haar was... Soort van. Hoe hun relatie is weet Lilith niet precies. het is niet dat er veel relaties als deze waren. Al snel hoorde de jonge dame de bekende voetstappen van haar vader, hij leek wel als een zwerver. Wat te begrijpen was in deze tijd maar toch. Vriendelijk begroette ze hem. ''Goedemorgen lieverd.'' sprak hij. Even keek Lilith hem bedenkelijk aan, het klonk zo...vreemd. Een ander woord wist Lilith er niet voor. Ze moest nog aan hem wennen, daar zal het wel aan liggen... Met een opgetrokken wenkbrauw keek Lilith naar haar vader die uit de doos at. Het lukte haar maar niet om hem te doorgronden, niet iets waar ze blij mee is. Nadat ze uiteindelijk genoeg had gezien vroeg ze of hij bijna klaar was. ''Hmm, ja, bijna. Moet nog even naar de badkamer.'' antwoordde hij, meteen daad bij woord voegend. Terwijl hij in de badkamer verdween ruimde zij alles op, zodat je niet kon zien dat zij hier waren geweest. Andrew zag er al stukken beter uit nu hij zich had geschoren. Zwijgend volgde ze haar vader naar de deur. ''Nou, na jou, jongedame.'' sprak hij vaderlijk. Kort glimlachte ze en stapte dan maar eerst naar buiten. Even keek ze aandachtig naar de omgeving, om zeker te zijn of er niemand in de buurt was. Je weet maar nooit. 'euhm... laten we dan maar gaan' stelde ze voor met haar serene stem en stapte rustig verder richting de wapenfabriek. Dat was niet een van haar favoriete plaats aangezien daar de hoogste kans was dat je besmet zou geraken met het virus. 'We pakken niet te veel, en we gaan daar zo snel mogelijk weg, ok?' Ze wou niet net als haar moeder besmet geraken met het virus. Een rilling raasde door haar heen bij de herinnering van die dag....'beloof het me' sprak ze nu streng, was gestopt met stappen. Ze had zich helemaal naar hem omgedraaid en keek hem nu recht aan zonder te knipperen met haar ogen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Andrew
Living
Living
avatar

Aantal berichten : 101
IC Posts : 10
Registratiedatum : 27-10-13
Leeftijd : 23

Character sheet
Leeftijd: 37
Chance of Survival: Displays lots of risky behaviour
Partner: If looks could kill, you'd be dead by now/

BerichtOnderwerp: Re: let's go 'shopping'   za nov 02 2013, 00:27

De koude buitenlucht blies uitbundig door zijn haren terwijl hij kalm achter Lilith door de deur liep. De mossige grond was nog nat van de regen die niet al te lang geleden gevallen was en het veroorzaakte een heerlijke geur. Zo puur natuur en fris, hij kon het nauwelijks beschrijven. Andrew gaapte onopvallend, sloot dan zorgvuldig de deur van het huis af. Er was geen reden om dit mooie huis door zombies te laten verpesten. Misschien konden ze nog ooit terug komen.
‘Euhm... laten we dan maar gaan’ gaf zijn dochter aan en bevestigend knikte hij. Zijn tas was gevuld met twee flesjes water, wat eten en natuurlijk zijn allerbelangrijkste spullen: Reageerbuisjes, lege plastic potjes en een paar flessen met chemicaliën. De beste daarvan was wel het zeer sterk geconcentreerde zoutzuur, wat in enkele seconden vlees van zowel zombies als mensen volledig weg kon vreten, zo reactief was het. ‘Het is maar een uurtje lopen vanaf hier, als ik het goed heb..’ sprak hij, ondertussen gravend in zijn zak tot hij een kaart tevoorschijn trok. Die vouwde hij open, keerde hem 180 graden om, fronste en draaide de hele kaart nog eens om. Aha, daar waren ze en dáár wilden ze naar toe. Dat viel best mee.

'We pakken niet te veel, en we gaan daar zo snel mogelijk weg, ok?' Hij keek op van zijn kaart en liet een voorzichtige glimlach over zijn gezicht glijden. Zijn roekeloze Lilith was toch een stuk voorzichtiger en vooruitdenkender dan hij had gedacht.
'Beloof het me.' Hij vouwde de kaart weer dubbel en legde kort zijn hand op haar schouder. Licht rustte die daar, slechts even, voor hij weer de normale afstand tussen hen innam. ‘Ik beloof het, ok. We halen de wapens die we nodig hebben, als we er veilig tussendoor kunnen komen. Wanneer het gevaarlijk wordt draaien we gelijk om.’ Geruststellend klonk zijn stem slechts half, maar zijn oprechtheid was duidelijk. Tegenover vreemden kon hij nogal bot zijn, maar zijn kleine meisje bleef zijn schat.

[Ik stel een tijdskip voor hierna, waarbij ze gelijk de wapenfabriek zien,a ls je begrijpt wat ik bedoel Wink Dan hoeven we niet al dat geloop uitvoerig te behandelen.]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: let's go 'shopping'   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
let's go 'shopping'
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
DeathWalker :: California :: Weapon Factory-
Ga naar: